Ja het sneeuwde, ja het was wit. En natuurlijk heb je tijd genoeg om je klaar te maken als je pas om 14.45 op je werk hoeft te zijn.
maar toen ik de deur uit moest had ik echt geen ander schoeisel in de buurt dan mn oude afgetrapte laarzen. En ik had niet de kleren aan om bergschoenen bij te dragen. En het was nog maar een beetje wit buiten. En ik had heus geen tijd meer om mijn assemblage te veranderen naar een spijkerbroek. Nee nee want ik had haast. En ik moest mn auto ook nog plotseling uitgraven. En ik heb heus geen andere schoenen.
Dus toen ik kinderen van school ging halen was ik al 2 keer onderuit gegaan op mijn spekgladde laarzen op die verdomde sneeuw. Voeten naar voren keihard op mn stuitje.
au
Dus terwijl ik al schuifelend door het prachtige sneeuwlandschap van de Achterhoek vriendlief aan het sms-en was dat sneeuw niet meer is dan een vervloeking van het ijskonijn, ging ik nog een keer onderuit. Vlak bij school met tal van ouders om mij heen. Waarvan er één vriendelijke moeder vroeg 'gaat het?'. Au na een paar seconde stamelde ik 'nou ja misschien wel'. Ik pruttelde nog 'au mn laarzen zijn toch iets gladder dan ik dacht.'
'O, ja, dat is niet zo handig met dit weer. Ik heb tenminste profiel onder mijn laarzen.' zei de dame. Terwijl ik een blik wierp op haar pumps takelde ze me overeind.
En nu ben ik heel zielg en heb ik een zere pols en een grote zwarte (heus zwart) plek op mn kont die vooral pijn doet zodra hij de wcbril raakt.
Maar ik heb nu ook deze!
